Op 15 juli 2026 hebben wij het bericht gekregen dat onze zeer gewaardeerde collega, fijn en sociaal mens, Ton Spierings, op 78 jarige leeftijd, is overleden. Het was zijn wil om rustig in te slapen, hetgeen ook gebeurd is.

Ton is een bekend figuur voor heel veel collega’s van de met name de oud politieregio Brabant-Noord. Hij was de man op de salarisadministratie. Hij was sociaal zeer bewogen en kwam altijd op voor de medewerker van het korps. Na zijn afscheid bij de politie bleef Ton in verbinding met de collega’s.

Hij was lid van Excops en van Cops, maar hij was ook kaderlid van de vakbond NPB en bestuurslid van de motorclub van de IPA. Hij heeft jaren collega’s ondersteund bij pensioenberekeningen, maar ook ondersteunde hij collega’s en partners bij overlijdens.

Daarnaast vulde hij jarenlang belastingformulieren voor collega’s in. Hij gaf mensen gevraagd en ongevraagd tips en/of adviezen met bijvoorbeeld smartengeldregelingen, maar hij stond ook collega’s bij zaken tegen de werkgever. Hij was, zoals gezegd zeer sociaal bewogen en stond altijd voor iedereen klaar en was altijd goed gemutst.

Hij had ook een hobby motorrijden met collega’s en oud collega’s. Hij was een regelmatig bezoeker van motorritten van de IPA-MC.

Hij was ook penningmeester van de IPA Motorclub. Hij was daar zo gedreven in dat hij tot en met de laatste maand voor zijn overlijden alles nog in de administratie had geboekt.

Hij reed ook veel met de ritten van Excops. Daarnaast was hij ook zeer actief in het lokale verenigingsleven.

De laatste jaren ging het lichamelijk niet zo goed met Ton. Hij kreeg last van zijn hart en leverde lichamelijk veel in, maar zo positief als hij was hij ging steeds voor het maximale.

Hij cijferde zichzelf vaak weg. Na een tijdje geen motor meer gereden te hebben, had hij toch weer een paar ritten gemaakt. Een paar weken geleden ging het echter niet goed met Ton. Er werd bij hem alvleesklierkanker geconstateerd en later nog ontstekingen.

Men heeft hem nog geopereerd, maar dit leverde niet het gewenste resultaat op. Ton heeft zelf het besluit genomen, verdere behandeling te stoppen, hetgeen zeer gerespecteerd wordt.

We missen in hem een sociale, collegiale vriend, die er altijd was.

Wij wensen de familie veel sterkte met het verwerken van dit enorme verlies.