Putte – De zestien deelnemers aan de IVN-wandeling troffen het: na een frisse start liet de zon zich steeds vaker zien in het eeuwenoude Moretusbos, precies op de Belgisch‑Nederlandse grens bij Putte en Stabroek. Zaterdag 25 april beloofde een prachtige lentedag te worden — en dat werd het ook.
Verzamelen bij ’t Koetshuis
Op de parkeerplaats bij restaurant ’t Koetshuis, naast kasteel Ravenhof bleek dat een eenvoudig plattegrondje het won van de bekende navigatie-apps TomTom en Google Maps. Die stuurden meerdere deelnemers nét verkeerd, waardoor de wandeling een half uur later begon dan gepland. Natuurgids en oud-collega Fred Severin nam het gezelschap mee voor een wandeling van anderhalf uur door een bijzonder stukje natuur.
Een bos met geschiedenis
Het Moretusbos is een 18e‑eeuws parkbos dat wordt beheerd door het Staatsbosbeheer en de gemeenten Stabroek en Woensdrecht. Het maakt deel uit van de landgoederenzone ‘Brabantse Wal’ en staat bekend om zijn hoge natuur- én cultuurhistorische waarde. De imposante eiken en de metershoge dennen maakten indruk. “Deze bomen zijn echt bijzonder,” vertelde Fred toen de groep langs deze reuzen liep. “Zulke stamomvang kom je alleen tegen in oude parken en bossen als deze.”
Kijken, luisteren, ontdekken
Fred vertelde dat het Moretusbos in twee landschapsstijlen is verdeeld namelijk in de Franse stijl zoals in Versailles en de Engelsel. De eerste ligt op Nederlands gebied, de andere op het Belgische. Ook vertelde hij dat kasteel ‘Ravenhof ‘ in Rococostijl is opgetrokken en oorspronkelijk een boerenhoeve was. Het bezoek aan het daarbij behorende monumentale theehuis Gloriëtte was echt een topper. Omdat Fred als enige gids een sleutel van dat pand heeft, kon de groep dit uit 1768 stammende huis van binnen bekijken.
Veel plantensoorten passeerden de revue. De vogels lieten zich natuurlijk horen én voor de goede vogelspotters zien. Met gebruikmaking van een vogelgeluiden-app, werd de roep van een specht, tjiftjaf, mees of vink even gemakkelijk herkend als die van de koekoek zonder app. Een klein vogeltje dat razendsnel langs een boom omhoogschoot, trok ineens iedereens aandacht. “Een gewone boomkruiper,” lichtte Fred toe. “Die klimt altijd omhoog. Naar beneden gaat hij liever vliegend.”
Genieten en vastleggen
Foto’s van bloemen, vogels bos- en vergezichten zijn de blijvende herinneringen van deze mooie lentedag. Een selectie uit deze foto’s is te zien op de website van IPA-Nederland. Na de wandeling was het goed toeven op het terras van ’t Koetshuys. Onder het napraten trakteerde de penningmeester op een drankje. Omdat Fred een grote kenner is van paddenstoelen — die volgens hem in grote variatie in het Moretusbos voorkomen — is spontaan afgesproken om in het najaar een paddenstoelwandeling te houden. Fred stelde zich daar nu al graag voor beschikbaar.
